Poszukiwanie zdrowszych alternatyw dla cukru doprowadziło do pojawienia się nowego konkurenta: alulozy. W przeciwieństwie do tradycyjnego cukru, sztucznych słodzików, a nawet alkoholi cukrowych, alluloza oferuje unikalny profil z potencjalnymi korzyściami, ale także ograniczeniami. W tym artykule omówiono naukowe podstawy alulozy, jej wpływ na wagę i poziom cukru we krwi oraz dopuszczalne limity spożycia.
Problem ze słodzikami
Jeśli chodzi o słodziki, od dziesięcioleci konsumenci stają w obliczu kompromisu między smakiem a zdrowiem. Cukier i syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy przyczyniają się do otyłości, cukrzycy i problemów metabolicznych. Sztuczne słodziki (NutraSweet, Splenda) oferują zero kalorii, ale budzą obawy dotyczące bezpieczeństwa. Alkohol cukrowy (sorbitol, ksylitol) powoduje zaburzenia trawienia. Alluloza jawi się jako potencjalne rozwiązanie czwartej generacji, choć nie bez zastrzeżeń.
Co to jest aluloza?
Alluloza to naturalnie występujący „rzadki cukier”, występujący w małych ilościach w owocach, takich jak figi i rodzynki. Jednakże produkcja komercyjna opiera się na inżynierii enzymatycznej z wykorzystaniem genetycznie zmodyfikowanych mikroorganizmów w celu uzyskania dużych ilości. W procesie tym uzyskuje się opłacalne, aczkolwiek techniczne źródło słodzika.
Alluloza i kontrola wagi
Ostatnie badania sugerują, że aluloza może sprzyjać utracie tkanki tłuszczowej. Badanie przeprowadzone na ponad 100 uczestnikach wykazało znaczną redukcję tkanki tłuszczowej w grupach spożywających 4-7 gramów alulozy dwa razy dziennie przez 12 tygodni, bez żadnych zmian w diecie i ćwiczeniach. Chociaż jest to obiecujące, długoterminowe skutki i stabilność tych wyników wymagają dalszych badań. Poziom cholesterolu LDL pozostawał stabilny przez cały czas trwania tych badań.
Wpływ na poziom cukru we krwi
Wpływ allulozy na poziom cukru we krwi jest umiarkowany. Badania wykazują 15% redukcję poziomu cukru we krwi 30-60 minut po spożyciu u osób z cukrzycą na granicy, jednak efekt szybko zanika. Długoterminowe badania nie wykazały znaczącego wpływu przewlekłego spożycia alulozy na masę ciała lub poziom cukru we krwi. Metaanalizy sugerują, że doraźne korzyści mają charakter „graniczny”, co oznacza, że mogą nie prowadzić do znaczącej, długoterminowej poprawy.
Bezpieczeństwo i tolerancja
Alluloza wydaje się być bezpieczniejsza dla zdrowia zębów niż cukier, ponieważ nie jest metabolizowana przez bakterie powodujące próchnicę. Jednak duże dawki mogą powodować rozstrój żołądka. Ciężka biegunka występuje przy dawkach powyżej 0,5 grama na kilogram masy ciała (około 10 łyżeczek). Dzienne spożycie powinno być ograniczone do 18 łyżeczek (0,9 g/kg), aby uniknąć nudności, bólów brzucha i bólów głowy.
Wniosek
Alluloza stanowi atrakcyjną alternatywę dla tradycyjnych słodzików. Jego potencjał utraty tkanki tłuszczowej i minimalny wpływ na poziom cukru we krwi czynią go atrakcyjną opcją. Jednak jego zalety nie upoważniają do oddawania się niezdrowym nawykom żywieniowym. Umiar jest kluczem i konsumenci powinni być świadomi możliwych skutków ubocznych, jeśli są spożywani w nadmiarze.
Ostatecznie aluloza to kolejne narzędzie w zestawie narzędzi zdrowego stylu życia, ale nie jest to magiczna pigułka.
