Większość z nas ma obsesję na punkcie liczb na skali. I to jest poważny błąd.
Miejsce, w którym dokładnie gromadzi się tłuszcz, jest ważniejsze niż to, ile ważysz. Nowe, duże badanie pokazuje, że tłuszcz trzewny – ta głęboka wewnętrzna warstwa otaczająca narządy – jest znacznie silniejszym czynnikiem prognostycznym demencji niż wskaźnik masy ciała (BMI) czy nawet pomiar talii taśmą.
Traktuj tłuszcz trzewny nie tylko jako dodatkową poduszkę, ale jako aktywny organ, który stwarza problemy.
Liczby i dane
Naukowcy przeanalizowali dane od ponad 327 000 osób z bazy UK Biobank. Wszyscy uczestnicy byli wolni od demencji na początku badania. Do końca okresu obserwacji rozwinęło się u 8708 osób.
To ogromna liczba zmian w sposobie pracy mózgu.
Zamiast starszych wskaźników, takich jak wskaźnik masy ciała (który ledwo uwzględnia rozmieszczenie tkanki tłuszczowej) lub po prostu pomiar obwodu talii, naukowcy zastosowali dwie bardziej nowoczesne miary:
- METS-VF : Wskaźnik łączący obwód talii ze wskaźnikami krwi, takimi jak trójglicerydy i HDL („dobry”) cholesterol.
- BRI : Wskaźnik okrągłości ciała, przeznaczony do pomiaru proporcji masy ciała brzucha (zwierzęcia).
Aby zapewnić dokładność, porównali te dane z rzeczywistymi skanami ciała. Następnie naukowcy monitorowali, u kogo rozwinie się demencja, biorąc pod uwagę czynniki genetyczne i stan układu krążenia.
Dlaczego tłuszcz szkodzi mózgowi
Tłuszcz to nie tylko „martwy ciężar”. Tłuszcz trzewny wytwarza substancje zapalne. Upośledza wrażliwość na insulinę. Zatyka tętnice.
Słabe krążenie oznacza słabe dopływ krwi do mózgu.
Badanie wykazało, że wyższe wyniki w zakresie markerów trzewnej tkanki tłuszczowej wiązały się ze zwiększonym ryzykiem:
- Demencja o dowolnej etiologii
- Choroba Alzheimera
- Otępienie naczyniowe
Związek ten był najsilniejszy w przypadku otępienia naczyniowego. To logiczne. Ten typ choroby stanowi około 17–30% wszystkich przypadków. Jest to dosłownie uszkodzenie naczyń krwionośnych, które pozbawia mózg odżywiania. Nadmiar tłuszczu trzewnego niszczy te naczynia.
Ale tu jest haczyk.
Wyniki BMI pozostały stabilne u osób, u których ostatecznie rozwinęła się demencja. Ale ich talia powiększyła się, a poziom cukru we krwi na czczo wzrósł.
Dlaczego więc ciągle patrzymy na skalę?
Zaburzenia metaboliczne pojawiają się w jamie brzusznej, a nie w udach.
Genetyka nie jest rozwiązaniem. Co więcej, związek między otyłością brzuszną a chorobą Alzheimera był najsilniejszy u osób z niskim lub umiarkowanym ryzykiem genetycznym. Oznacza to, że Twój styl życia może przepisać Twoje DNA. Na lepsze lub na gorsze.
Oczywiście korelacja nie równa się przyczynowości. Badanie nie wykazało, że tłuszcz spowodował pogorszenie. Ale głośno podkreślał tę zależność.
Jak się tego pozbyć
Lokalnie nie da się usunąć tłuszczu z brzucha. Lokalne spalanie tłuszczu to mit nadmuchany przez czasopisma. Ale możesz zmniejszyć otyłość trzewną (ilość tłuszczu trzewnego).
To wymaga konkretnych działań. Nie tylko „jedz mniej”.
Zyskaj masę mięśniową
Trening siłowy to nie tylko kwestia estetyki. Poprawiają wrażliwość na insulinę. Sprawiają, że Twój metabolizm jest bardziej elastyczny.
Jedz więcej białka
Więcej białka pomaga utrzymać mięśnie w miarę starzenia się. Mięśnie spalają więcej kalorii niż komórki tłuszczowe i lepiej przetwarzają glukozę.
Jedz błonnik
To naprawdę dobrze wpływa na zdrowie jelit i poziom cukru we krwi. Daje uczucie sytości. Spowalnia wchłanianie składników odżywczych.
Sen
To nie jest omawiane. Zły sen powoduje wzrost poziomu kortyzolu. Kortyzol powoduje, że organizm gromadzi tłuszcz. Dokładnie tam, gdzie jest najbardziej niebezpiecznie: głęboko w jamie brzusznej.
Kontroluj swój stres
Przewlekły stres utrzymuje wysoki poziom kortyzolu. Medytacja może wydawać się banalna. Ale działa poprzez zmniejszenie sygnału chemicznego, który nakazuje magazynowanie tłuszczu.
Pomiń przetworzoną żywność
Mocno przetworzona żywność powoduje skoki cukru we krwi. Zrównoważ swoje posiłki. Daj odpocząć swojej trzustce.
Rzeczywistość
Choroby Alzheimera nie jesteśmy w stanie wyleczyć. Nie możemy zagwarantować bystrości umysłu jak w wieku 90 lat.
Możemy jednak utrudnić demencji zadomowienie się w naszym organizmie.
Waga potrafi kłamać. Nie mówią nic o twojej wewnętrznej chemii. A co z talią? Przestaje być jedynie wskaźnikiem próżności, a coraz bardziej staje się narzędziem diagnostycznym.
Co dzisiaj zrobisz z tą wiedzą?
