De meeste mensen herinneren zich de Olympische Spelen van 1948 in Londen, die na de oorlog voor een opleving zorgden. De wereld wordt steeds beter. Maar voor de Franse atlete Micheline Otermeyer waren deze Olympische Spelen het hoogtepunt van een dubbelleven dat de beperkte verwachtingen van die tijd te boven ging.
Ze deed niet alleen mee aan wedstrijden. Zij domineerde.
In een jaar dat het Olympische debuut van het kogelstoten voor vrouwen markeerde, deed Otermeyer meer dan alleen maar winnen. Ze herdefinieerde de identiteit van de vrouwelijke atleet. Hij won gouden medailles bij kogelstoten en discuswerpen. Ook bij het hoogspringen won hij brons.
Dit is geen ongeluk. Het is het resultaat van een slopende, gespleten bestaan tussen twee totaal verschillende werelden.
Van het Conservatorium van Parijs naar het Tunesische circuit
Otermeyers verhaal begint met muziek. Geboren op 23 december 1922 in Berck-sur-Mer, Frankrijk, toonde hij al vroeg potentieel. Op 14-jarige leeftijd ging hij naar het prestigieuze conservatorium van Parijs. Zijn eerste liefde was de piano. Zijn handen waren bedoeld om sleutels vast te houden, geen zware ijzeren ballen.
Toen vond de Tweede Wereldoorlog plaats.
Het uitbreken van de oorlog dwong hem terug te keren naar Tunesië. Weg van de druk van conservatoria en muziekwedstrijden, bevond hij zich op een ander podium. Hij neemt deel aan lokale en internationale sportevenementen via de Franse Atletiekfederatie.
Vervolgens maakte hij zijn internationale debuut op de Europese kampioenschappen van 1946. Bij het kogelstoten eindigde hij als tweede. Dit is een sterk begin. Maar na de oorlog keerde hij terug naar het Conservatorium van Parijs. Hij is gespecialiseerd in muziekeducatie. Hij is van plan zijn carrière als solist voort te zetten.
Onmogelijk schema
De verandering vond een paar maanden vóór de Olympische Spelen in Londen plaats. Het Franse Olympische team benaderde hem. Ze nodigden hem uit om deel te nemen aan het discuswerpen.
Ze accepteerde het.
De maanden voorafgaand aan de Olympische Spelen zijn een tijd om te leren zeer gedisciplineerd te zijn. Hij besteedt zijn tijd aan twee hobby’s. Hij had een zwaar leven. Hij oefent overdag 5-6 uur piano. Toen veranderde hij van richting. Ook traint hij ‘s avonds 5-6 uur op de baan.
Slechts drie maanden voor de Olympische Spelen studeerde hij cum laude af aan het conservatorium.
Er zitten vrijwel geen fouten in het schema. Poets de Chop met één hand. Een ander leerde een ijzer van 10 pond zo ver mogelijk te gooien.
Dominantie in Londen
De Olympische Spelen van 1948 hadden een bijzondere betekenis. Het is voor het eerst dat het kogelstoten bij de dames een medaille-evenement is. De locatie is geopend.
Destijds waren Rusland en Oost-Duitsland zeer succesvol in de werpcompetitie. Hij nam echter niet deel aan de Olympische Spelen in Londen. Deze afwezigheid veranderde het verloop van het spel.
Otermeyer ging naar de schietbaan en gooide het schot 13,75 meter (45 voet 11,5 inch). Een gemakkelijke gouden medaille zou voldoende zijn.
Daar stopte hij niet.
Hij ging naar de puckbaan. Hij won ook de gouden medaille met een worp van 137 voet 6 inch (41,92 meter).
Historische dubbele kop. Hij won twee van de meest begeerde prijzen in de sport.
