Decennia lang is de reguliere gezondheidszorg gefixeerd op gewichtsverlies en beperking, vaak ten koste van het welzijn op de lange termijn. Arts Gabrielle Lyon, D.O., betwist dit paradigma en stelt dat skeletspieren – en niet lichaamsgewicht – een primaire bepalende factor zijn voor de gezondheid, een lang leven en functionele onafhankelijkheid. Haar werk herformuleert krachttraining niet als een optionele bezigheid, maar als een fundamentele verantwoordelijkheid voor het beschermen van de vitaliteit gedurende het hele leven.
De cruciale rol van spierweefsel
Lyons benadering van spiergezondheid gaat niet over esthetiek; het gaat over fysiologie. Spieren zijn niet alleen bedoeld om op te tillen of er fit uit te zien: het is een essentieel orgaan dat de bloedsuikerspiegel reguleert, de mobiliteit ondersteunt en de veerkracht tegen leeftijdsgebonden achteruitgang vergroot. Ze categoriseert de spierfunctie in drie belangrijke gebieden: metabolisch, vasculair en kracht/massa.
Het metabolische belang van spieren wordt vaak over het hoofd gezien. Spierweefsel is de primaire bestemming voor de verwijdering van glucose. Een gebrek aan spiermassa kan een belangrijke oorzaak zijn van stofwisselingsziekten. Lyon legt uit: “Hoe meer gezonde spiermassa je hebt, hoe groter de ruimte voor de afvoer van glucose. ” Dit betekent dat spiergezondheid vaak de eerste verdedigingslinie is tegen aandoeningen zoals diabetes type 2.
De vasculaire verbinding is even kritisch. Recent onderzoek van Lyon en haar man toont een direct verband aan tussen spiermassa, kracht en zelfs seksuele functie. Dit benadrukt hoe de spiergezondheid de algehele vasculaire integriteit en de bloedstroom door het lichaam ondersteunt.
Hoewel hypertrofie (spiergroei) waardevol is, is functionele kracht – het vermogen om bewegingen in de echte wereld uit te voeren – net zo belangrijk. Lyon benadrukt dat alle drie aspecten van de spierfunctie moeten worden aangepakt voor een optimale gezondheid.
Krachttraining opnieuw bekijken
Een veel voorkomende misvatting bij krachttraining is dat voortdurende gewichtstoename noodzakelijk is voor vooruitgang. Lyon betwist dit, vooral bij mensen ouder dan 40 jaar, waar de spiergroei de pees- en gewrichtsaanpassing kan overtreffen, waardoor het risico op blessures toeneemt. In plaats daarvan pleit ze voor progressieve stimulering : variërend tempo, volume en trainingskeuze om de spieren uit te dagen zonder de gewrichten te overbelasten. Het lichaam past zich aan hoe het onder stress staat, niet aan willekeurige gewichtstoenames.
Deze aanpak maakt weerstandstraining veiliger en duurzamer. Het verschuift de focus van prestatiewinst op de korte termijn naar metabolische bescherming, mobiliteit en algehele veerkracht op de lange termijn.
De kracht van eiwitten en de risico’s van GLP-1’s
Voeding is ook cruciaal. Lyon benadrukt dat dieeteiwit de belangrijkste macronutriënt is voor de gezondheid van de spieren. De kwaliteit van de eiwitten is echter net zo belangrijk als de kwantiteit. Het gaat niet alleen om het totaal aantal grammen; het gaat om het aminozuurprofiel. Vooral leucine is essentieel voor het op gang brengen van de spiereiwitsynthese, met een streefinname van ongeveer 2,5 gram per maaltijd voor volwassenen. Andere aminozuren, zoals threonine en methionine, ondersteunen de darmgezondheid en de productie van antioxidanten.
Lyon waarschuwt ook voor de potentiële gevaren van het uitsluitend vertrouwen op GLP-1-medicijnen voor gewichtsverlies. Hoewel deze medicijnen op de korte termijn effectief kunnen zijn, stoppen de meeste mensen er binnen twee jaar mee. Dit resulteert vaak in gewichtstoename, maar deze keer, in de vorm van vet in plaats van spieren, waardoor de leeftijdsgerelateerde achteruitgang wordt versneld. Ze stelt dat we een nieuwe epidemie van sarcopenie (spierverlies) riskeren. Haar protocol voor GLP-1-gebruikers: weerstandstraining, geprioriteerde eiwitinname en mogelijk hormonale ondersteuning (zoals testosteron) om spierweefsel te behouden.
De focusverschuiving moet gericht zijn op het opbouwen van veerkracht, en niet alleen op het najagen van gewichtscijfers. Spiermassa is geen luxe; het is een fundamenteel element van gezondheid op de lange termijn.
Uiteindelijk is de aanpak van Lyon empowerend omdat de nadruk wordt gelegd op consistentie boven perfectie. Er bestaat niet één ‘juiste’ manier om te trainen, alleen een toewijding aan weerstandswerk en voldoende eiwitinname. Je bouwt geen spieren op voor een of ander verre toekomstig zelf; je bouwt het vermogen op om nu en de komende decennia te gedijen.
