Додому Gezondheid Moederschap en kinderen Wanneer de bevalling stopt: dystokie en arbeidsafwijkingen begrijpen

Wanneer de bevalling stopt: dystokie en arbeidsafwijkingen begrijpen

Arbeid verloopt zelden in een rechte lijn. Het is chaotisch, onvoorspelbaar en vaak langer dan de films doen lijken. Als er echter problemen zijn met dit proces, zoals wanneer de samentrekkingen van de baarmoeder verzwakken, de foetus niet naar beneden beweegt of de baarmoederhals niet verwijdt, noemen artsen dit ‘dystocie’, of moeilijke bevalling. Het is een van de meest voorkomende geboortecomplicaties, die ongeveer 5-10% van de geboorten treft.

Voor nieuwe moeders kan dit voelen als het falen van haar lichaam. Dit is niet waar. Dit is meestal een mechanisch foutieve uitlijning of timingprobleem en kan worden verholpen. Als u begrijpt waarom de bevalling is vastgelopen, kunt u uw angsten verlichten. Het verandert enge gebeurtenissen in fysiologische puzzels met bekende oplossingen.

De drie P’s: stroom, passagiers en openbaar vervoer

Om te begrijpen waarom de bevalling misgaat, moeten we naar drie klassieke factoren kijken: de kracht van de samentrekking, de passagier (de baby) en de doorgang (het bekken). Als een van deze niet werkt, stopt de voortgang.

Kracht verwijst naar samentrekkingen van de baarmoeder. Je moet sterk genoeg zijn om de baby naar beneden te duwen en regelmatig genoeg om het tempo vast te houden. Soms beginnen de weeën krachtig en verdwijnen dan weer. Dit wordt hypotone disfunctie genoemd. Ze kunnen ook te vaak voorkomen, maar niet effectief zijn, en de moeder kan te uitgeput zijn om haar baarmoederhals te verwijden.

Passagier is de baby. Grootte is belangrijk, maar positie is nog belangrijker. Wanneer de baby zich in de achterste positie bevindt (richting de navel van de moeder), zijn de weeën vaak langer en pijnlijker. Dit wordt vaak “rugarbeid” genoemd. Het hoofdje van de baby is aan de achterkant groter, waardoor het moeilijk is om door het bekken te navigeren.

Passage is het bekken en het zachte weefsel van de moeder. Niet alle bekken hebben dezelfde vorm. Sommige zijn erg smal. Sommigen creëren knelpunten. Als het hoofdje van de baby groter is dan de bekkenopening, kan het vastlopen. Dit is cephalopelvic disproportion, of CPD.

Het komt zelden voor dat slechts één factor het probleem veroorzaakt. Meestal een combinatie. Baby’s met een iets groter bekken kunnen vastlopen omdat de weeën niet sterk genoeg zijn om de weerstand te overwinnen.

Als er iets misgaat: specifieke afwijkingen

Niet alle vastgelopen arbeid ziet er hetzelfde uit. De meest voorkomende specifieke problemen van artsen zijn:

  • Langdurige fase 1: Dit treedt op wanneer de dilatatie vertraagt of stopt. De baarmoederhals kan enkele uren op 5 cm blijven. Dit komt meestal door zwakke weeën of doordat de baby niet goed aangrijpt.
  • Langdurige tweede fase: Dit is de fase waarin duwen niet tot geboorte leidt. Voor nieuwe moeders wordt een periode van meer dan 3 uur zonder ruggenprik of meer dan 4 uur met een ruggenprik als een lange periode beschouwd. Dit kan erop wijzen dat de baby zich in de verkeerde houding bevindt of dat de moeder te moe is om effectief te kunnen persen.
  • Arrestatie van afdaling: Het hoofdje van de baby bewoog naar beneden, maar stopte toen. Dit is vaak een teken van CPD of verkeerde houding.
  • Schouderdystocie: Dit is een medisch noodgeval. Het hoofdje van de baby werd geboren, maar zijn schouder zat vast achter het schaambeen van de moeder.
Exit mobile version