We weten het allemaal. Op dat moment worden je hersenen stil. Niet in slaap, gewoon… verkeerd.
Je leest dezelfde zin twee keer. Misschien drie keer. De woorden glijden weg als regen op een ruit. U probeert te werken, maar de machine gebruikt een inbelverbinding.
Meestal halen we onze schouders op. Slecht slapen. Te veel koffie. Stress. We archiveren het en gaan door.
De wetenschap zegt dat je moet stoppen met het afwijzen ervan.
Een nieuw onderzoek van de University of California Davis suggereert dat als je denkt dat je een slechte dag hebt, dat waarschijnlijk ook het geval is. Ironisch genoeg zit het niet alleen in je hoofd. Je hersenen weten het voordat de tests dat doen.
De darmcontrolegegevens
Het meeste onderzoek naar dit onderwerp is gebaseerd op het geheugen. Ze vragen mensen hoe ze zich de afgelopen maand hebben gevoeld. Of vorig jaar. Dit is gebrekkig. Het geheugen is een leugenaar, vooral als het uw geheugen betreft dat wankelt.
Het UC Davis-team probeerde iets beters.
Ze rekruteerden 161 oudere volwassenen, gemiddeld bijna 72 jaar oud. Dit waren mensen die kleine veranderingen in hun denken opmerkten, maar nog steeds ‘normaal’ testten. Iedereen kreeg een Apple Watch. Zeven dagen lang, vier keer per dag, kregen ze een ping.
De opdracht was eenvoudig. Beoordeel uw mentale scherpte. Eén tot vijf.
Onmiddellijk daarna voerden ze een cognitieve taak van 45 seconden uit.
Zelfbeoordeling van cognitieve prestaties correleert sterk met realtime testresultaten, onafhankelijk van stemming of tijdstip van de dag.
Hier is de kicker.
De stemming deed er niet toe. Als ze verdrietig of prikkelbaar waren of gewoon een chagrijnig uur hadden, voorspelde het de score niet. Alleen het subjectieve gevoel van scherpte deed dat. Wanneer een persoon zichzelf lager beoordeelde dan zijn persoonlijke gemiddelde, daalden zijn werkelijke testscores. Overeenkomst.
De gegevens bleven stand houden, zelfs na controle op het tijdstip en de emotionele toestand. Het meest betrouwbare signaal is niet hoe gelukkig je je voelt. Het is hoe aanwezig je je voelt.
Waarom we de waarschuwing negeren
Artsen haten dit spul. Ze wantrouwen zelfgerapporteerde cognitieve problemen. En terecht. Eenmaal per jaar een kliniek binnenlopen en 365 dagen mentaal functioneren samenvatten, vraagt te veel van een patiënt. Het laat te veel ruimte voor angst om ziekte na te bootsen.
Angst is hier echter niet het probleem. De studie scheidde de twee. De real-time tracking bewees dat de intuïtie van een patiënt scherper is dan zijn/haar medisch dossier.
Dit verandert het spel.
Realtime monitoring verandert cognitieve gezondheid in een live dashboard in plaats van een jaarlijkse audit. Het vangt de dalen vóór de klif op. Voor het risico op dementie is vroege detectie van cruciaal belang. Je wilt de trendlijn zien kantelen lang voordat de symptomen duidelijk worden.
Wat je daadwerkelijk kunt doen
Dit is niet getest op gezonde twintigjarigen. De proefpersonen waren senioren die al veranderingen opmerkten. Toch zijn de mechanismen van aandacht universeel. Je kunt dit gebruiken.
Probeer deze twee gewoonten.
1. Het dagelijkse scherptelog
Maak het niet te ingewikkeld. Beoordeel uw hersenkracht elke ochtend van 1 tot 5. Schrijf gewoon het nummer.
* Volg het samen met slaapgegevens.
* Zoek naar patronen, niet naar dagelijkse rampen.
* Als de basislijn in de loop van de weken naar beneden gaat, of als de dieptepunten frequenter worden, vertel dit dan aan een arts. Wacht niet op een crisis.
2. Geef uw werk vooraf
Uit het onderzoek bleek dat de prestaties afnemen naarmate de dag vordert. Het was niet alleen stemmingsvermoeidheid. De capaciteit van de hersenen nam op natuurlijke wijze af.
Als u zwaar werk te doen heeft (een moeilijke e-mail, een complexe beslissing, een moeilijk gesprek), doe het dan vroeg. Eet die kikker eerst op. Om 16.00 uur is uw hardware al langzamer.
De afhaalmaaltijd
We onderschatten hoeveel we weten. Je hersenen sturen signalen. Dagelijkse. Microschommelingen in helderheid.
Opletten gaat niet over neuroticisme. Het gaat om gegevens. Als je je niet goed voelt, is dat misschien ook zo. Het erkennen ervan, het volgen ervan en het respecteren van de grenzen van uw dagelijkse mentale capaciteit is misschien wel de gemakkelijkste vorm van gezondheidsmonitoring die we hebben.
Het is tenminste gratis. In tegenstelling tot de testen.
