Ayrton Senna was meer dan alleen een coureur. Hij is een helmdragende natuurkracht. Geboren op 21 maart 1960 in São Paulo, Brazilië, groeide hij op omringd door rijkdom en privileges. Zijn vader, een rijke zakenman, gaf hem iets heel anders. een skelter. Senna werd op vierjarige leeftijd voor het eerst verliefd op het nummer. Op 10-jarige leeftijd bezat hij een kart op ware grootte. Hij nam op 13-jarige leeftijd deel aan de wedstrijd. Dit is onvermijdelijk. Hij domineerde. Hij won tweemaal het Zuid-Amerikaanse kartkampioenschap, in 1977 en 1978. Zijn talent valt niet te ontkennen.
In 1981 verliet hij Brazilië naar Engeland. Wat is je doel? Formule Ford 1600. Hij reed in Van Diemen. Hij won races. Vanwege enkele zaken keerde hij echter tijdelijk terug naar huis. Het jaar daarop keerde hij terug naar Groot-Brittannië om deel te nemen aan de Formule Ford van 2000. In 1983 stapte hij over naar de F3-serie. Dit is het tweede niveau vóór de grote competities. Hij reed voor West Surrey Racing. Hij won het landskampioenschap. Won de Grand Prix van Macau. Elke stap werd berekend. Elke overwinning was verdiend.
En dan is er nog de F1.
In 1984 trad Senna in dienst bij Toleman. Dit is een klein team. Een underdog-auto. Maar de chauffeur was allesbehalve. Zijn debuutseizoen was niet voor niets legendarisch. In de GP van Monaco nam hij na 31 ronden de leiding. Vanwege het slechte weer werd de race gestaakt. Hij zakte naar de tweede plaats vanwege technisch scoren. Hij had moeten winnen. Maar het resultaat deed er niet toe. De uitvoering deed het. Hij liet zien dat hij op een natte weg kon rijden. Hij heeft laten zien dat hij met de druk om kan gaan.
Hij heeft een betere auto nodig. Het Lotus-team bood het Lotus-team aan. Senna stapte in 1985 over naar Lotus. De resultaten volgden snel. Hij won de Portugese GP. Hij won op het circuit van Spa-Francorchamps in België. Hij eindigde als vierde overall. De wereld keek toe.
Toen kwam McLaren. 1988.
Alles veranderde dit jaar. Senna sloot zich aan bij McLaren en won acht races in één seizoen. Een record voor die tijd. In 1988 won hij zijn eerste F1 Wereldkampioenschap. Maar de pret begint nog maar net. Zijn teamgenoot was Alain Prost. In 1989 eindigde Prost als tweede. De spanning tussen de twee mannen was voelbaar. Het was giftig. Het was elektrisch. Prost vertrok aan het einde van het seizoen naar Ferrari. Maar de rivaliteit hield niet op. Het is geëvolueerd. De volgende vier jaar bepaalden Senna en Prost het tijdperk. Zij waren de beste van de beste.
Senna won zes races in 1990 en zeven races in 1991 en won beide jaren het kampioenschap. Het jaar 1992 was moeilijker. Hij eindigde op de 4e plaats. Het jaar 1993 was moeilijk. Hij eindigde opnieuw als tweede achter Prost. Hij sloot het seizoen echter met een goede noot af. Hij won zijn laatste race. Dit was zijn laatste overwinning. Zijn laatste wedstrijd in 1993 blijft een van zijn meest gevierde optredens. Het blijkt dat zelfs als de machine onvolmaakt is, hij nog steeds kan domineren.
Toen kwam 1 mei 1994.
Grote Prijs van San Marino. Imola. Bologna, Italië. De track staat bekend om zijn moeilijkheidsgraad. Vanwege het gevaar ervan. Senna botste tegen de betonnen barrière. Massaal hoofdletsel. Hij stierf ter plaatse. De racewereld is tot stilstand gekomen. Het verdriet was onmiddellijk. Universeel.
Zijn carrière werd later verbeeld in de bekroonde film Senna (2010). Deze film legt de intensiteit vast. De vaardigheid. De tragedie.
Maar de cijfers zijn slechts een deel van het verhaal.
41 Grand Prix-overwinningen. Drievoudig wereldkampioen. 1988, 1990, 1991. Dit zijn niet alleen statistieken. Ze zijn het bewijs dat een bestuurder de grenzen van het menselijk uithoudingsvermogen en de mogelijkheden van machines overschrijdt. hij is genadeloos. hij is in gevaar. hij is onbevreesd.
Waarom praten we nog steeds over hem? Waarom staat een verkeersongeval van dertig jaar geleden mij nog zo levendig voor de geest?
Omdat Senna niet alleen maar rijdt. Hij rijdt doelgericht. Kracht wel
