Minder drinken is beter. De WHO zegt dat helemaal niet drinken ideaal is. Als u transthyretine ATTR-CM heeft, dat zeldzame hartfalen waarbij onregelmatige eiwitten de wanden van uw pomp verstijven, is het antwoord niet echt discutabel. De meeste experts willen dat je de fles weghoudt.
“Alcohol fungeert als een cardiotoxine “, Sarah Paciulli, verpleegkundige bij VCU Health. Het is vergif voor de hartspier. Zo simpel is het. Andres Carmona Rubio van de Cleveland Clinic stelt het nog scherper. Alcohol vertelt uw lever om meer transthyretine (TTR) aan te maken. Het eiwit dat jouw problemen veroorzaakt. Het voedt de ziekte en bestrijdt uw medicijnen.
De schade
ATTR-CM verdikt de hartwanden. Ze worden rigide. Kan niet genoeg bloed naar de juiste plek duwen.
Alcohol raakt de hartcellen rechtstreeks. Dr. Carmona Rubio merkt op dat dit amyloïdose versnelt – de opbouw van die slechte eiwitten. Wanneer de opbouw verergert, voel je het. Kortademigheid. Gezwollen benen. Paciulli raadt het volledig af. Zelfs kleine hoeveelheden belasten een aangetast orgaan.
Bij patiënten met ATTR-CM leggen zelfs kleine hoeveelheden extra druk op een reeds aangetast systeem.
Dan is er het drukspel. Alcohol verlaagt tijdelijk de bloeddruk. Je hart kan zich niet aanpassen. Je wordt duizelig. Je zou flauw kunnen vallen. Carmona Rubio waarschuwt voor deze plotselinge crashes.
Elektriciteit en stolsels
Het rommelt ook met het elektrische systeem. Cynthia Kos van Hackensack Meridian zegt dat dit het risico op gevaarlijke aritmieën vergroot.
Voor een stijf hart zijn onregelmatige ritmes chaos. Het leidt tot atriale fibrillatie. Je voelt het: fladderen, bonzen, vermoeidheid, kortademigheid. Maar het echte gevaar is onzichtbaar. Carmona Rubio zegt dat ATTR-CM plus atriale fibrillatie een hoog risico op stolsels betekent.
Bloedstolsels zijn slecht. Hartaanvallen, beroertes, longembolie. Levensgevaarlijk overal.
De waterbalans
Hier is het lastige deel. Vloeistofretentie. Alcohol vertelt je lichaam dat het water moet oppotten. ATTR-CM betekent dat uw vochtbalans al kwetsbaar is. Extra water overstroomt de longen of doet de benen opzwellen. Ademen wordt moeilijk. De mobiliteit neemt af.
Maar draai het eens om. Alcohol zorgt er ook voor dat je uitdroogt. Paciulli wijst op de dubbele klap. Het kan zijn dat uw medicijnen de vloeistof te snel naar buiten zuigen. Alcohol verwijdert wat er nog over is. Als je droog bent, daalt de bloeddruk. Dr. Kos zegt dat het dwingen van een zwak hart om te pompen wanneer het vloeistofvolume laag is, een ‘enorme belasting’ is. Uitdroging brengt ook duizeligheid met zich mee. Dat brengt vallen met zich mee.
Het door elkaar halen
Medicijnen maken het erger. Raad het niet. Vraag het uw arts. Hier is hoe ze botsen.
- Bloedverdunners (warfarine, apixaban, rivaroxaban). Alcohol verhoogt het bloedingsrisico.
- Diuretica (furosemide, hydrochloorthiazide). Verlaagt de bloeddruk verder. Uitdroging pieken.
- BP-medicijnen (midodrine, droxidopa). De bloeddruk daalt.
- Zenuwpijnpillen (pregabaline, gabapentine). De sedatie wordt dieper.
- TTR-geluiddempers (vutrisiran). De effectiviteit kan afnemen.
- SGLT2-remmers (bexagliflozine, canagliflozine). Het risico op uitdroging neemt toe. Het risico op hypoglykemie neemt toe.
Is er iets veiliger?
Niet echt. Er is weinig onderzoek gedaan naar specifieke soorten dranken, maar de consensus blijft standvastig. Geen alcohol is het advies. Als je gedwongen wordt te kiezen? Droge rode wijn. Het bevat polyfenolen, antioxidanten die ontstekingen enigszins kunnen bestrijden. Paciulli geeft toe dat het “de voorkeur heeft boven andere opties”, maar de vangst is onmiddellijk.
Kwantiteit is belangrijker dan soort.
De risico’s nemen toe bij intensief gebruik. Als je erop staat, stelt Paciulli strikte grenzen voor. Eén drankje per dag voor vrouwen. Twee voor mannen. Dit is de standaarddefinitie van ‘gematigd’, maar onthoud dat er geen veilige hoeveelheid bestaat voor een ziek hart.
Als je toch drinkt
Kos is bot. “Elke drank brengt een risico met zich mee.” Maar het leven gebeurt. Kos geeft toe dat het normaal is om naar je ondeugden te verlangen. Dus hoe ga je om met de gevolgen?
Beperk jezelf. Eén drankje. Misschien twee of drie keer per week. Blijf gehydrateerd rond de randen ervan. Weeg jezelf ‘s ochtends. Let op veranderingen die wijzen op vochtophoping.
Stop met drinken als de symptomen oplaaien.
– Kortademigheid
– Duizeligheid bij het staan
– Onregelmatige hartslag
– Zenuwpijn
Carmona Rubio raadt aan dit te vermijden als u deze symptomen ervaart. De alcohol zal ze versterken.
Leven met een chronische aandoening is zwaar. Het opgeven van de drank is moeilijker. Maar praten met je team is dat niet. Ze willen je levend, niet alleen nuchter. Of in ieder geval minder ziek. Het gesprek is ongemakkelijk, ja. Maar noodzakelijk. Wat is je limiet? En heeft het hart er überhaupt nog één over?
