Hoe ontwijken we een kogel? Het soort dat het risico op Alzheimer net zo hoog kan maken als het dragen van het beruchte APOE e4-gen? Door te begrijpen dat genen niet alles zijn.
Genen verklaren slechts de helft van de puzzel. De rest is leven. Of misschien de dood. Neem eeneiige tweelingen. Hetzelfde DNA. Dezelfde blauwdruk. Krijg je Alzheimer? De ander loopt meestal gratis weg. Als het puur genetisch zou zijn, zouden beide waarschijnlijk gedoemd zijn. We moeten dus ergens anders zoeken.
Er schuilt een slechterik in onze geschiedenisboeken. DDE. Het is een metaboliet van DDT, het oude gechloreerde pesticide dat door de EPA werd aangemerkt als waarschijnlijk kankerverwekkend. Maar hier is de wending. Vroege gegevens brachten DDE niet in verband met de dood door kanker, maar met iets breders. Sterfte door andere oorzaken. Diabetes. dementie.
We weten al van de suikerpieken. Maar de hersenen?
“Als we naar de bloedwaarden kijken, zien we een kaart van wat zich in de hersenen bevindt.”
Dat is wat autopsiestudies ons vertellen. Een onderzoeksteam van Rutgers voerde de cijfers uit. Ze keken naar patiënten met de ziekte van Alzheimer versus patiënten zonder. De Alzheimerpatiënten hadden significant hogere DDE-niveaus. We hebben het over vier keer de kansen voor de dementieclub.
Niet alleen correlatie. Mechanisme ook. In petrischalen knoeit DDE met menselijke hersencellen. Het stimuleert het amyloïde precursoreiwit. Het spul dat aan elkaar plakt en de leidingen van cognitie verstopt. Zelfs op niveaus die bij normale, sterk blootgestelde individuen voorkomen, vermenigvuldigen de kleverige eiwitten zich.
Maakt dit uit?
Misschien. Misschien niet. Maar acute pesticidevergiftiging verdubbelt het risico op dementie al. Voeg die onderzoeken bij elkaar en het verband lijkt minder op toeval en meer op een gevaar.
De Amerikaanse ouderen laten ook een algemene cognitieve achteruitgang zien. En de dader? DDT en DDE hangen nog steeds rond. Waarom? Omdat de overheid ze begin jaren zeventig heeft verboden, en niet gisteren. En ze zijn volhardend. Zoals slechte herinneringen.
DDT piekte op 180 miljoen pond per decennium. Meer dan 90% van de Amerikanen heeft het momenteel in hun bloed. DDE staat bovenaan de giftige tabel.
Het overleeft omdat het in vet leeft. En vet leeft in ons.
Vegetariërs dragen de last veel minder dan alleseters. In één casestudy had de moedermelk van een vegetarische moeder een DDE-niveau dat vier keer lager was dan dat van haar niet-vegetarische zus. De kloof was enorm.
Controleer de supermarkten. Rundvlees, varkensvlees, kip. Eieren. Zuivel. Vis. Allemaal geladen. Plantaardig voedsel? De toxineniveaus in vlees en zuivel waren 5 tot 10 keer hoger dan de som van alle planten samen.
De natuur filtert naar boven. Wij zitten aan de top van de voedselketen. En koken?
Verwacht niet dat de kachel helpt. Warmte vernietigt DDE niet. Het concentreert in ieder geval het resterende slib terwijl het water verdampt. Je bakt het gif in wezen steviger.
Dus hier zijn we. Het eten van de geesten van de jaren vijftig. Wachten op de cognitieve achteruitgang die ons genetische lot nabootst. Is er een uitgang? Of betalen we alleen maar de rekening voor de landbouw van de vorige eeuw?
