Soranus van Efeze: de dokter die 1500 jaar lang de gezondheid van vrouwen vorm gaf

4

Soranus van Efeze veranderde de manier waarop we naar de gezondheid van vrouwen kijken. Hij werkte in Alexandrië en Rome in de tweede eeuw na Christus. Zijn geboortestad lag in de buurt van wat nu Selçuk in Turkije is.

Hij stond aan het hoofd van de Methodistische medische school. Deze groep geloofde dat ziekte voortkwam uit slechte toestanden in de ‘interne poriën’. Ze hielden van eenvoudige regels. Ze hielden niet van complexe theorieën.

Zijn boeken bepaalden al bijna 1500 jaar de norm. Artsen keken naar zijn woorden over zwangerschap. Ze keken naar zijn advies over kinderverzorging. Ze keken naar zijn aantekeningen over vrouwenziekten.

Wat Soranus schreef over geboorte en anticonceptie

Zijn boek On Midwifery and the Diseases of Women is beroemd. Het bevat veel manieren om zwangerschap te voorkomen. We weten dat hij de anticonceptiemaatregelen duidelijk heeft beschreven.

Ook schreef hij over de verloskundige stoel. Dit apparaat hielp bij de bezorging. Hij beschreef ook de podalische versie. Dat betekent dat je de baby draait, zodat de voetjes eerst naar buiten komen.

Deze ideeën waren toen niet nieuw. Ze werden herontdekt in de 15e eeuw. Mensen dachten dat Soranus ze als eerste had ontdekt. We weten nu dat hij opschreef wat anderen wisten.

Hij gaf een duidelijk verslag van rachitis. Je herkent zijn beschrijving van de botziekte. Het was accuraat voor zijn tijd.

Zenuwstoornissen en vroege psychotherapie

Soranus schreef ook Over acute en chronische ziekten. Er is een hoofdstuk over zenuwaandoeningen. Hij stelde behandelingen voor hen voor.

Zijn aanpak lijkt op moderne psychotherapie. Hij sprak over de geest en het lichaam. Hij behandelde niet alleen het lichaam.

Hij was een scherp waarnemer. Hij was een bekwaam beoefenaar. Hij zag wat anderen misten.

De man achter het medicijn

Soranus schreef de oudst bekende biografie van Hippocrates. Dat weten we dankzij zijn werk. Hij schreef ook een verhandeling over fracturen.

Hij was niet alleen een theoreticus. Hij oefende geneeskunde uit. Hij behandelde patiënten. Hij hield ze nauwlettend in de gaten.

Zijn ideeën hielden lang stand. Zij vormden eeuwenlang de medische opinie. We bestuderen zijn werk nog steeds.

Hij gaf ons een raamwerk voor de zorg voor vrouwen. Hij gaf ons een raamwerk voor de zorg voor baby’s. Hij gaf ons een raamwerk voor het begrijpen van ziekten.

We vragen ons misschien af ​​waarom zijn methoden er nog steeds toe doen. Dat doen ze. Ze laten ons zien hoe ver de geneeskunde is gekomen. Ze laten ons zien hoe ver het nog niet is.

Soranus van Efeze blijft een sleutelfiguur in de geschiedenis van de geneeskunde. Zijn woorden overleven. Zijn inzichten blijven bestaan.

Wat heeft hij nog meer gezien dat we zijn vergeten? Het antwoord ligt in zijn teksten. Ze wachten tot wij ze lezen. Ze wachten tot wij ze begrijpen.